[Barış Manço "Günaydın Çocuklar" çalar]
- Hey! - Hey!
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Hep güler yüzle karşılarsınız beni
- Hey hey! - Hey hey!
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Sabah akşam bıkmadan dinlersiniz beni
Dün gece düşündüm de
Renkler olmasaydı Yaşanmazdı bu dünyada
Korktuğum odur ki
Kapkara bir dünyayı İsteyenler var aramızda
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, kürekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
- Hey! - Hey!
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Siz hiç kırmızı bir ağaç gördünüz mü?
- Hey hey! - Hey hey!
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Gökyüzü neden mavi, düşündünüz mü?
Başak sarı, çim yeşil Her şeyin bir rengi var
Değişmez doğanın dengesi
Mor, turuncu, sarı Eflatun, pembe, hâkî
Çamur bile kahverengi
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, tüfekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
Uzakta bir ülkede insanlar anlaşmış
Tam silahları bırakırken
İçlerinden ikisi hemen karşı çıkmış
Sonuçta onlar kazanmış
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, tüfekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
Oyun ister bütün çocuklar
[çocuk kahkahaları]
[ortam sesleri]
Artık çocuklar da oyun istemiyor Barış amca. Baksana, koca park bomboş.
Ya parka yakın diye bu eve çıktık. Parka çıkan yok.
Resmen teknoloji bizi ele geçirdi.
Bütün çocuklar evlerinde, İnternet'te, oyunda.
Evet canım, çok haklısın vallaha.
-Olacak iş değil. -Aynen ya.
Zaten büyüdüğümüzde parkta oynayamayacağız ki.
Şimdi tadını çıkaramayacaksak ne zaman çıkaracağız?
Ama ben buna bir çare bulacağım artık.
Nasıl yapacaksın peki?
Bütün çocukları toplayıp parka çağıracağım.
-Bana yardım eder misiniz? -Tabii, etmez olur muyum?
Hatta şöyle yapalım. Bütün şirket toplansın gelsin.
-Uff baba, ne diyorsun? Gerçekten mi? -Haha, haha.
O zaman şimdi şirkette acil toplanıp grafikleri baştan değerlendirelim.
[baba] Haha. Haha. Ben bir beş dakikaya oradayım.
Hemen şimdi ben, sunum için meetingleri set ediyorum.
Tabii, geliyorum. Görüşürüz bebeğim.
Haha. Haha. Tamam. Besteciğim, ben de çıkıyorum tatlım.
Bak, bir derdin olduğunda benimle paylaşabileceğini biliyorsun, değil mi?
[öpücük sesi] Haha. Haha.
Tamam. Tamamdır, okaydir. Tamam.
Tamam baba. Acil bir şey olursa mail atarım.
Armut dibine düşermiş.
Hep ebeveynlerinden öğreniyor işte bu çocuklar bunları.
Anlaşıldı. İş başa düştü.
[heyecanlı müzik]
Bir numaralı bakış.
Selam Beste. Bir ay, 13 gün, 22 saat, 36 dakika önce buraya taşındınız.
Ama daha önce hiç sohbet edemedik.
Ne tarz müzik dinlersin? Ben daha çok yabancı.
Mabel Matiz falan mesela.
Selam Beste. Ben Cem. Ben Cem.
Selam Cem, ben Beste. Cem benim ya. [kahkaha atar]
Bu arada gözlerim mavi. Yeşil giyince de yeşil oluyor.
Eee, bu arada annengiller nasıl? Babangiller nasıl? İyiler mi?
Üç numaralı bakış. Beş numaralı bakış. On numaralı bakış.
Selam Beste. Ne olacak bu Fener'in hâli?
Selam Beste. Ben Cem. Olmadı.
Selam Beste, ben Cem. Galiba bu işi beceremeyeceğim. Of!
Canım torunum, Cem'im benim.
Niye aynalarla konuşup duruyorsun da benimle gelip konuşmuyorsun ha?
Ya babaanne, ergenliğin bütün olayı aynalarda kendinle konuşmak.
Ya şu evde rahat rahat aynalarla konuşamayacak mıyım ben?
-Abi, abi, evden çıkıyor. -Ne? Evden mi çıkıyor? Koş, koş, koş.
Gel.
Açsana abi kapıyı. Hadi neredeyse çıkıyor.
Yok, yok yapamayacağım ben.
Neyse boş ver, başka zaman artık. Hadi gel.
[kapı çalar]
Jöle. [jöle dökülme sesi]
Selam Beste. Ben Cem.
Selam da adımı nereden biliyorsun? Yani hiç tanışmadık ki.
Şey, şeyden duydum.
Duvarlar. Duvarlar çok ince. Yani bütün konuştuklarınız bizim evde.
Olmaz ki böyle canım. Yani apartmanda yaşamanın da bir adabı var sonuçta.
İlk apartman toplantısında bu konuyu gündeme getireceğim.
Olay başka bir yere gidiyor. Ozan beni durdur.
Abim senin için jöle sürdü.
[kahkaha]
Ozancığım saçmalama. Bu benim saçımın doğal hâli.
Eee, sizin ne vardı bu arada?
Oynamak için harika bir yer biliyorum. Benimle birlikte gelir misin?
Olur tabii, gelirim.
Sen, ben, sokakta oynamak ne güzel bir fikir.
-Ben de geleceğim. -Hayır, olmaz. Sen daha çocuksun.
-Hem senin ne işin var dışarıda? -O da gelsin.
Sen daha ayakkabılarını giymedin mi? Hadi bakayım giy ayakkabılarını gel.
Neyse sen, ben, bir de bu yaramaz, birlikte oynarız artık.
Ben "Mahalledeki çocukları da çağırırız." diyecektim ama...
Tabii ya ben de onu diyecektim zaten. Sıkılırız biz baş başa.
Ee, şey...
Ben bir aynaya bakıp geliyorum.
[Cem] Atlas on numara çocuktur ama biraz yaramazdır.
[Beste] Ne kadar yaramaz olabilir ki?
[kapı zili]
-N'aber Cem? -İyilik kanka. Eee şey.
-Dışarıda oynamaya gelsene bizimle. -Olur.
Hadi gidelim. Zillere ben basarım.
Merhaba Doğa, ben Beste. Bizimle sokakta oynar mısın?
Ben de tam voleybol oynayacak birilerini arıyordum. Ben çıkıyorum.
Hadi gelsenize.
Millet sokağa açmış arkadaş.
Neyse Besteciğim, sıradaki arkadaş Fatoş.
Kendisi biraz...
Bütün bunları toplayıp masaya yatırdığımda sonuç yine aynı çıkıyor.
Aslında bitirmem gereken bir kitap var.
Ama dışarı çıkmazsam da aklım sizde kalacak.
Sonuçta yeni bir arkadaş grubu. Uzun zamandır girmek istediğim bir oluşum.
Fakat bu kitap da beni çok sardı.
Çıkmak ya da çıkmamak.
İşte bütün mesele bu.
-Tamam o zaman bir daha düşünelim. -[hep birlikte] Hayır, hayır. Düşünme.
Çok uzattın Fatoş. Hazırsan çıkıyoruz.
[hep beraber] Yürüyün, yürüyün. Yürüyün, kaç çabuk.
Hadi, hadi.
Buraya da çocuklu birileri taşındı.
Aidat toplar gibi çocuk topluyoruz. Bu ne ya?
Karışma kanka liderin işine. Kız bir grup kurmaya çalışıyor şurada.
Gel.
[kapı zili]
-Merhaba, ben Beste. -Ben de Eda.
Ben de Seda.
Burada bir alana bir bedava veriyorlar galiba. Baksanıza aynılar ya.
I ıh. Hiç de bile. Birbirimize benzemiyoruz biz.
-Nasıl benzemiyorsunuz ya? Aynısınız işte. -[ikisi bağırır] Benzemiyoruz!
Siyahla beyaz gibiler.
Gerçekten.
Gerçekten benzemiyorsunuz.
Bak, biri siyah, biri beyaz.
Eraydın. Annem bak, arkadaşların çağırıyor, gel.
Ye çocuğum, ye. Oh. Yesinler.
Eraydın, bak, arkadaşların çağırıyorlar seni dışarıya.
Hadi gidin de oynayın annem benim.
Annesinin tombişi bu tombişi. Ay sen dur bakayım.
Sen al şunu yanına. Ne olur ne olmaz tamam mı çocuğum?
Dur dur. Sen şunları da al bakayım sen.
Belki kan şekerin düşer. Bir şey olur. Tamam mı anneciğim? Yersin.
Ay şunları da koyayım ben ya. Şimdi senin bünyen zayıf orada.
Bayılırsın falan, değil mi? Aman yok bunlar da dursun.
Şu çikolataları da koyduk mu tamadır.
Hişt, bana bak, yarın diyete başlıyoruz.
[Eraydın ve annesi güler]
Olmadı, Pazartesi kesin başlarız.
[Eraydın ve annesi güler]
Bence kaçalım buradan. Bunların diyeti bozuk.
Ee Beste, sen bir yer biliyordun oynamak için. Nerede oynayacağız?
Arkadaşlar, poz verin.
[deklanşör sesi]
İşte burada. Bu parkta oynayacağız.
[epik müzik]
-Ne? Bu park mı? -Ben hayatta buraya girmem.
Hadi gidelim. Durmayalım burada daha fazla.
-Aynen. -Aynen.
Ya ne oluyor ya? Neden gidiyorsunuz?
-Beste, başka yerde oynasak olmaz mı? -Niye ya? Ne güzel park işte.
Buralarda kimse bu parkta oynamaz.
Gençler, park çok güzel, gelsenize.
Bakın, biri oynuyor işte.
Ya gelin. Önce kasvetli ama girince alışıyorsun.
-Koş. -İşte bu be.
Ne olursa olsun ben de giriyorum vallaha. İçeride voleybol sahası var.
-Ama Kötü Ka... -Şştt. Adını ağzına alma.
Beste.
Girdik, gördük. Herkes hevesini aldıysa gidelim artık hadi.
Ya ne oluyor? Mis gibi park işte.
Burada oynayalım, ne olur.
Ben doğduğumdan beri bu parkta kimsenin oynadığını görmedim.
-Burası lanetli. -Ya oynayın işte. Ne tırstınız be.
Korkmayın, ben buradayım.
Bana bak kısa çöp. Şimdi seni çekemem, tamam mı?
Beste, bu arkadaki evde Kötü Kazım diye birisi yaşıyor.
Kötü mü? [gizemli müzik]
Gerçekten akıllarda hiç soru işareti bırakmayan bir lakap.
Ya sen bir sussana. Hem sen kimsin ya?
Adım Fırat. Eserim son sürat.
Seninle sonra ilgileneceğim küsurat. Git başımdan şimdi.
Gitmiyorum. Park senin mi?
Bırakın didişmeyi. Biri bana bu Kötü Kazım kim anlatabilir mi?
Kötü Kazım çocukları hiç sevmeyen bir adammış.
Burada oyun oynanmasına da izin vermiyormuş.
Onu dinlemeyip oynamaya devam edenleri de...
[ikisi birden] Eee?
...gizlice takip edip...
-Eee? -...yalnızken yakalıyor ve...
Eee?
-...ekmeksiz yiyormuş! -Abi.
Ya sen ne güzel sallıyorsun. Gel bir de beni salla.
-Bu nasıl hikâye ya? -Yani bana da pek inandırıcı gelmedi.
Beste, bu duydukların doğru. Hatta biz daha kötülerini de duyduk.
Bu evde acayip şeyler oluyor.
Ya arkadaşlar, yakında
Vakıfbank Voleybol Altyapı Seçmeleri'ne katılacağım.
Buradaki saha ve sizler, antrenman için tek şansımsınız.
Babam zaten voleybol oynamama izin vermiyor.
Üzülme, ben her türlü buradayım. Beraber çalışırız.
O zaman size iyi çalışmalar.
Voleybol oynayacakmış. Hadi Beste, hadi yürüyün arkadaşlar.
Ben de kalıyorum. Ben de Doğa'yla voleybol oynayacağım.
Ben, Beste, Eraydın, Atlas, Filiz.
Bir sevdadır voleybol. Haydi sahaya.
Hadi, hadi.
-[Cem] Hadi kur takımı. -Hadi.
-Hoppa. -Ya ben de oynayacağım.
Olmaz. Sen küçüksün, anlamazsın.
Küçükler oynayamaz.
Off.
Sen oyna da görelim ne kadar büyüksün.
[Cem güler]
Birileri meraklandı gençler.
İzleyin ve voleybolcu görün. [eğlenceli müzik başlar]
Besteciğim benimle paslaş sen.
Hadi başlıyoruz.
[kahkaha]
[Eda ve Seda] 1-0.
Olsun ya. Boşluğumuza geldi, mühim değil. Şimdi toparlarız.
2-0.
[gülüşmeler]
[Cem] Ölen var mı?
Beste. Beste, iyi misin?
Arkadaşlar, biraz yavaş oynayalım ya.
[Eda ve Seda] 5-0.
[gülüşmeler]
[Eda ve Seda] 6-0.
7-0.
Arkadaşlar, kafamızı veremiyoruz. Olmaz böyle.
8-0.
Tamam ablası, daha fazla vurma sen artık. Bence kafasına dank etti.
Abim tam bir kazma ya.
Abiciğim, sen kimin tarafındasın? Doğru eve, yürü.
Bittin sen Doğa.
9-0.
Yardım edeyim.
Cem çekil, ben hallederim.
Gözlüğüm var, gözlüğüm.
Kız gücü, kız gücü, kız gücü.
[tezahürat sesleri çıkarırlar]
Kız gücü!
Yapabilirim.
Servis atabilirim.
Ya of. Bunu yapmam lazım.
-Yapamıyorum ya. -Top.
Arkadaşlar, top filede.
[bağırışlar] Top filede! Top filede!
[bağırır] Top filede! Top filede! Top!
-Top filede! -Filede!
[bağırır] Filede, filede, filede!
Hadi Cem.
Merak etme Beste. Asıl şimdi başlıyoruz.
Bunlar bildiğim vuruşlar.
Servisimin adı: Ölü Yaprak Vuruşu.
[üzüntü ve korku nidaları]
[gerilim efekti]
[gürültüyle kalkar]
[korkuyla bağırırlar]
-[adam bağırır] Gidin buradan! -[hepsi korkuyla çığlık atar]
[güler] Nasıl geçti günün?
Süper geçti. Mahalleden çocuklarla sokağa çıktık.
Süper bir grup olduk.
-Ee süper. Sorun yok yani. -Aslında var.
Şu parkın yanında yaşayan amca bizi parkta oynatmıyor.
Sen konuşsan belki izin verir, ha anne?
Tamam canım, sen merak etme. Ben marketingle konuşur push ederim.
Ha. Haa. [güler]
Hallederim dedim.
Bir dakika tatlım. Alttan biri arıyor.
Alo. Besteciğim, neredesin sen?
Kamboçya'dayım anne. Gergedanlarla güreş yapıyorum.
Bitince timsahlarla tavla oynayıp geleceğim.
İyi yaptın, iyi yaptın bebeğim. Ben sana güveniyorum çünkü.
Alo, tamam iki güne hallolur. Hallolur.
[güler]
Anlaşıldı, yine sizden hayır yok. Bu işi halletmek bana düştü.
Kimsin sen Kazım Efendi?
Ne yer, ne içersin?
[eğlenceli müzik ve saat tik takları]
[saatin alarm çalmaya başlar]
[alarm susar]
[kapıya vurulur]
Günaydın.
Vallaha yıllardır aynı saatte kapınızdayım ama bir çayınızı içemedim.
İçerde ne var diye de merak ediyor insan...
Peşin çalışmasa çekilecek adam değil.
Arkadaşlar, kuru gürültüye pabuç bırakmak yok.
O topumuzu patlatırsa biz de gider yeni top alır oynarız.
Grubumuz Küçük Pabuçlar o parkta oynayacak.
Küçük Pabuçlar ne ya? Kreş miyiz biz?
Ya isme takılmayalım. Değiştiririz.
Ama asıl mesele, o adam istedi diye o parkta oynamaktan vazgeçmemek.
Hem o parkta oynayacağız hem de Doğa'yı seçmelere hazırlayacağız.
İlla istiyorsun ki adam bizi çiğ çiğ yesin.
Beste, Eraydın haklı olabilir. Bir daha mı düşünsek?
Hayır, bu kız o seçmelere katılacak. İstemeyen gelmesin.
Bir daha düşündüm. Beste haklı. İstemeyen gelmesin.
O zaman ne yapıyoruz? Yeni top alıyoruz.
Kırmızı top alalım.
Hayır, beyaz alalım.
-Kırmızı. -Beyaz.
En büyük Türkiye.
Her konuda didişmeyin artık kapışık ikizler.
Bırakın o topları. Biz voleybol topu alacağız.
Kimse yok mu? Kim bakıyor buraya?
-[kız] Buyurun. -Aha! Bu ses nereden geldi?
Benden geldi.
Babam dükkânı bana bıraktı. Ne istiyorsunuz?
Ee şey, biz voleybol topu alacaktık.
Çitlembik, bunlar kim?
Müşteri baba.
Çocuk müşteri. Tüketimin zirvesi çocuklar.
Abi coşma ya. Sadece bir top alacağız.
Top mu?
16 yıldır bu dükkândayım, daha bir tane bile top satamadım ben.
Allah'ım, bugün efsane başladı. Topu nerede oynayacaksınız bakalım?
Parkta. Zaten başka yer yok ki.
Siz, Kötü Kazım'ın parkında mı oynayacaksınız?
Nereden onun parkı oluyormuş? Hem sen tanıyor musun bu Kötü Kazım'ı?
Kötü Kazım'ı tanımak mı?
Kötü Kazım'ı kendi bile tanımıyor bence.
En sadık müşterim ama o evde neler yaşanıyor
çok, çok, çok merak ediyorum doğrusu.
Bence o adam çok tehlikeli biri.
[bağırır]
[çocuklar bağırır]
Bence bir daha gitmeyelim o parka. Almayalım boşuna top falan.
Almayalım mı boşuna top falan? [güler]
Çocuklar, siz de hemen korkuyorsunuz ya.
Mahallenin uydurduğu hikâyeler bunlar.
Öyle alışveriş motivasyonumuzu yitirmiyoruz, değil mi çocuklar?
-Ne motivasyonu abiciğim? Sadece top... -Şşş. "Sadece top" deme.
Çabuk karar verme küçüğüm. Çitlembik, şov başlasın.
Tamam baba.
Ne oluyor ya? [müzik başlar]
Kıt kıt kıt kıt Kıtırt dondurma
Kıt kıt kıt kıt Kıtırt da dondurma
Ay! [müzik biter]
Kıtırt Dondurma. Bu sesi duymadan "Serinledim." demeyin.
[müzik başlar]
Dop dop dopink
Dop dop dop dopink
Dop dop dopink
[müzik biter] Sporcunun dostu Dopink.
Nasıl dostu ya?
Sporcu doping yapmaz. Ya abi, top alacaktık sadece biz.
Ağlama çocuğum, ağlama. Alacaksın topu.
[müzik başlar]
Kanter Su, Kanter
Kanter Su Aha
Kanter Su, Kanter
Kanter Su Aha
İki hidrojen bir oksijen
H2O, H2O
Yo yo yo Hm hım
[müzik biter] Top oynarken kan ter içinde kalın.
Kanter Su'yla ferahlayın.
Adam sudan sebeplerle reklam yapıyor durmadan.
Bir de kötü reklamlar.
Şş, reklamın iyisi kötüsü olmaz Cevat Kelle.
Çito.
[çocuklar birlikte] Yaaa, yooo, lütfen ya, hayır.
Adam cips, kola, kilit sattı bana ya.
Cipsle kolayı anladım da kilidi niye aldım ben ya?
Hah, sana sadece onu kilitledi. Bana floresan sattı, floresan.
Neymiş? Etrafıma ışık saçarmışım.
Bana alet çantası sattı ya. Alet çantası benim ne işime yarayacak?
Sorma.
[inlemeler]
Ne yaptın sen?
Ne yaptım ben?
O attığın kutunun 400, poşetlerin de 250 senede
doğada kaybolduğundan haberin var mı senin?
Yok.
Niye? Çünkü kitap okumuyorsunuz.
Ey Fatoş birinci vazifen geri dönüşümü herkese anlatmak.
Evet, evet Fatoş harikasın, harikasın.
O zaman hemen çalışmalara başlayalım. Sen ne dersin Atlas?
Şey, ben çıkayım, siz kendi kendinize rahat rahat konuşun.
Kendim gibi herkesi aydınlatmalıyım.
Beni bekle.
[jenerik müziği]
Ben de geldim. Ben de oynayacağım. Ben de.
Fırat'la Ozan da oynasın.
[Fırat nefes nefese]
Olmaz, saha küçük. Hem Fırat bizim mahalleden değil bir kere.
Sen nereden biliyorsun? Bu mahallenin muhtarı mısın kardeşim?
Ben bilirim kardeşim. Ben bu mahallenin eskisiyim.
Hadi bakalım, bekle kenarda. Yenilerle işimiz olmaz.
-Ben de yeni geldim buraya. -Yeni mi? Ne yenisi Besteciğim?
Sen buraya geleli bir ay 14 gün 22 saat 36 dakika oldu.
Hatta 37.
[şaşkınlık efekti]
Ne var ya? Hafızam iyi demek ki.
Hadi bakalım fasulyeler. Geçin kenara siz de.
Uff abi.
Hatalarımdan ders aldım gençler. Ve vuruşumun stilini değiştirdim.
Stilimin adı...
...karpuzlama.
[herkes] Aa!
-Yaa olamaz ya. -Yeter ama ya.
Senin karpuz kelek çıktı.
Ya yine senin yüzünden top kaçtı Cem. Nasıl oynayacağız biz şimdi?
Tamam ya param var. Gider alırım yenisini.
Sen o paranı cebine koy aslan.
Eyvah! Kesin yakalanacak ve Kötü Kazım onu yiyecek.
Ama hemen yemez.
Önce helva ekmek yedirir, şişirir.
Sonra zeytinyağına yatırır. Bir iki gün bekletir.
Üstüne muzlu çikolatalı pasta yedirir. Bir litre de limonata içirir.
Çünkü herkes bilir ki
muzlu çikolatalı pastanın yanına limonata çok iyi gider.
Çocuk ne oldu, çocuk?
Korku hikâyesiyle başladın, tatlı menüsüyle bitirdin ya.
Vallaha kimse kusura bakmasın. Bu işler öyle çocuk oyuncağı değil.
Bunlar ucuz kahramanlıklar.
Yok neymiş Kötü Kazım'ın evine girecekmiş de, topu alacakmış da.
Almış. Topu almış.
Evet gençler, top sizde.
Beni oynatıyor musunuz, oynatmıyor musunuz?
Fırat bizden.
[hep beraber] Hayır, bizden. Bizde oynayacak.
-[hep bir ağızdan konuşmalar] -Arkadaşlar, bir dakika. Bir dakika.
Bizim takım güçsüz. Cem zaten kötü oynuyor.
O yüzden Fırat bizden olsun.
Vay be. Beste güzel ama sözleri acı.
-Hadi Fırat, gel de başlayalım. -Ben vuracağım. Ben vuracağım.
[cam kırılma sesi]
-[Cem ağlamaklı] Ne yaptın? -[gerilim efekti]
[karga sesleri]
Bir daha sizi bu parkta oynarken görürsem...
...çok kötü olur.
[bağırışlar] Ne yaptı?
Şimdi çabuk gidin buradan.
[bağırır] Kaybol!
[çocuklar korkuyla bağırır]
[nefes nefese sesler ve öksürükler]
Sizin ailede topa düzgün vuran yok mu aslan?
Aileyi niye karıştırıyorsun ya?
Bana bak. Bana yamuk yapma, yamuğun kralını görürsün.
Ben bu hayatta geometri hocam hariç kimseye yamuk yapmadım aslanım.
Şşt, didişmeyin artık.
Yüzünde bir şey vardı, gördünüz mü?
Kesin yakaladığı bir çocuğu pişirip üflemeden yemiştir.
Çocuk da onun suratına yapışmıştır. Yüzünde çocuk var!
Sen iyi değilsin.
Değilim valla. Korkudan acıktım.
Korkarak bir yere varamayız arkadaşlar.
Bu adam bizi parkımızda oynatmıyorsa biz de ona evinde huzur vermeyeceğiz.
-O bizi küçük görüyor. -Küçük olduğumuz için olabilir mi?
Hayır.
Biz beraber daha büyüğüz aslan.
Nasıl alt edeceğiz onu peki?
O bizi rahatsız ediyor. Biz de onu rahatsız edeceğiz.
Bu devran bitti. Vakit geldi Kazım.
[saat tik takları]
[saat alarmı]
[kapıya vurulur]
Lütfü, ne oluyor?
-Kim bunlar? -Vallahi ben de bilmiyorum.
Geldiğimde buradaydılar.
[bağırır] Mübarek de uyandı.
[bağırışlar]
Çok şükür.
-Ne oluyor? -Kızlar koşun, koşun.
Ne yapıyorsunuz siz?
[uğultu hâlinde kadın sesleri]
[Kazım] "Ne oluyor?" dedim.
Ne işiniz var benim evimin bahçesinde?
Saklama yüzünü ey mübarek. Nurundan mahrum etme bizi.
Mübarek her sabah benden alışveriş yapar hanımlar.
-Şöyle kartımı takdim edeyim. -Siz deli misiniz? Çıkın benim evimden.
Benim ağacımı ne hâle getirmişsiniz? Ne güzel meyvelerini vermişti.
Burası Çavuş Efendi Türbesi değil mi?
Ne çavuşu? Ne türbesi? Ne saçmalıyorsunuz?
-Gidin buradan hadi. -Sen Çavuş Efendi değil misin?
Ne çavuşu? Ben askerliğimi bile çavuş olarak yapmadım.
Erdim.
-Kızlar ermiş bu, ermiş bu. -Ermiş bu!
Hanımlar, duydunuz mu? Ermiş! Ermiş!
Ne diyorsunuz be? Gidin buradan hadi.
-Burası benim evim. Çıkın. -Dur, dur. Bir dakika.
Bu ev artık kamunun. Herkesin evi.
Çabuk bize gelecekten müjdeler ver.
Burası herkesin evi değil. Burası benim evim.
Hayatımdaki tek yatırım.
Yatırmış işte, itiraf etti.
Yatır çıktı hanımlar. Yatır çıktı yatır.
-Duydunuz mu, ne diyor? -Artık fenalık geçirmeye başladım.
Alın bu kadınları başımdan. Öff.
Üfle hocam üfle. Romatizmama da üfle.
[hep bir ağızdan konuşurlar]
Bana da üfle be. Her gün geliyorum o kadar,
bana da bir kere üfle.
[bağırır] Bu saçmalığı kim uydurdu? Hangi alçak?
[çocuklar hep bir ağızdan] Alçaklara kar yağıyor üşümedin mi?
Sen bu işin sonunu düşünmedin mi?
Amanın!
Alçaklara kar yağıyor üşümedin mi?
Sen bu işin sonunu düşünmedin mi?
Ne oldu Kötü Kazım? Top patlatmaya benzemiyormuş, değil mi?
Bu sefer de sen patladın.
[çocuklar güler]
Sizi gidi yaramazlar sizi.
[bağırır] Küçük sıçanlar!
Bir daha sizi bu parkta oynatmayacağım.
Gidin buradan.
[hepsi birden] Hıı, oynatmazsın.
-Bir üfleseniz ya. -Hocam, üfle bir kere, hadi.
Hocam ya.
[bağrışlar]
[çocuklar güler]
Arkadaşlar, arkadaşlar. Hadi oynayalım artık.
Kaybedecek zaman yok. Antrenman yapmam lazım.
Esas top almamız lazım.
Top mu almanız lazım?
Ne oldu Lütfü? Susamış gibisin?
[çocuk taklidi yapar] Serinlemek için acaba ne yapmalıyım?
Tabii ki de Lütfü Bakkal'a gitmelisin.
-Ay bayılacağım. -[Lütfü] Ver müziği Çito.
[müzik başlar] Çalkala, çalkala ayran, ayran
Çalkala ayranı Çalkala, çalkala
Çalkala ayranı Ayranı çalkala
[müzik biter]
Çalkala Ayran. Bu ayrana hayran olacaksın.
Abi lütfen ya, sadece bir top alıp gideceğiz.
Başka bir şey satamazsın bize. Hıh!
Hıh. Çıkı çıkı çıkı. [ayran çalkalanma sesi]
Bu adam her seferinde bunu nasıl başarıyor ya?
Ben sekizli bulaşık teli almış biri olarak bunu cevaplayamayacağım.
Topu aldınız, değil mi?
[herkes] Hayır. Üf ya!
Of ya.
Yeter ya, yeter.
[heyecanlı müzik]
Burada oynamanıza izin vermeyeceğim.
[bağırır] Yatır Bey!
Ya of. Bir türlü servis atamıyorum. Delireceğim ya.
Çok iyi bir ders verdin Kötü Kazım'a Fırat.
Bravo. Bundan sonra bizimle uğraşamaz.
Yaşasın. Grubumuz Çatlak Pipetler dağılmıyor.
Bu isimle beni kaybedersin.
Bulacağız, ismi de bulacağız.
Sen yanımızda olduktan sonra sırtımız yere gelmez artık.
Aramıza hoş geldin Fırat kardeşim.
[hep beraber] İyi ki geldin. Kurtardın bizi.
-Adam be. -Bakıyorum da
bizim mahalleden olup olmadığı bile belli olmayan bu arkadaşı
hemen sahiplendiniz.
Bu mahalleden olup olmamasının ne önemi var ki?
Biz de bu mahalledeniz oğlum. Yalan borcumuz mu var?
Yok ya? Nerede oturuyorsun o zaman?
Eee.
İşte, ee... Şurada, tam orada oturuyorum bak, orada.
Orada ev bile yok. Yalancı.
Sensin yalancı.
Bizim kitabımızda yalanla yılanın yeri yoktur aslanım.
Oğlum, sen niye sürekli bana
-"aslanım" diyorsun ya? -Aslan terbiyecisiyim belki.
Allah Allah.
Ya senin derdin ne ya? Ne istiyorsun benden?
-Uyuz oldum belki. -Hee, kaşınıyorsun yani.
-Haa kaşınıyorum. Ne yapacaksın? -Hop, hop, hop Cem.
Bu yaptığın çok yanlış Cem. Hemen özür dile.
Ben kimseden özür dilemem Beste.
Bu grubu biz seninle kurduk, anladın mı? Ama senin de tarafını görmüş oldum.
[hüzünlü müzik] Size de yeni kahramanınızla mutluluklar.
Cem.
Yaa.
Özür dilerim Beste. Bu kavga Fırat'la benim aramdaydı.
Seni dâhil etmemeliydim.
[babaanne] Olsun, önemli değil. Takma kafana.
Aha. Ayna konuştu.
Evet, evet konuşuyorum. Senden güzeli yok bu dünyada.
Psikolojini bozma.
Ayna olarak tavsiyem, bir derdin varsa babaannene git.
Yani babaanne, yuh artık ama ya.
Senin bu yaptığın var ya özel hayatı dikizlemek artık.
Belki de dikiz aynası oldum ben.
Oğlum, torunum, benimle konuşmuyorsun. Gelip aynalarla konuşuyorsun.
Ben ne yapayım? Ben de ayna oldum işte.
Ağız tadıyla bir ergenliğe giremiyorum ama.
[kapı zili]
Öff, bu kim ya?
Öyle çekip, gidip de daha yeni kurduğumuz grubumuzu hemen dağıtacağımızı
ve senden hemen vazgeçeceğimizi sanıyorsan yanılıyorsun.
Yarın aynı saatte buluşalım. Unutma ki Bebeksi Ponçikler asla dağılmaz.
Biliyorum, bu isim de iyi değil.
Ama isim konusunda çalışıyorum, merak etme.
Özür dilerim Beste.
Bir lider olarak özrü de kabahati de kabullenebilirim.
Ama asıl özür dilemen gereken kişi ben değilim.
Dünkü davranışımdan dolayı senden özür dilerim Fırat.
Büyüklük sende kalsın. Affet beni.
Bir kere "abi" de affedeyim.
Affet Fırat...
-Ah! -...abi.
Tamam, tamam, tamam affettim. İndir, indir.
[Fatoş] Millet!
Millet.
Geri dönüşüm kitabını bitirdim ve bir karar aldım.
Mahalledeki evleri tek tek gezeceğiz
ve herkese geri dönüşümün önemini anlatacağız.
Dünyanın kurtarıcıları, süper kahramanlar olmaya var mısınız?
[sessizlik]
Burası bana "evet" demeniz gereken yer.
Şey, ben anneme söz verdim de, perdeleri asmaya yardım edeceğim.
Benim de alerjim var. Toza falan gelemem.
Kurtaramam dünyayı. Hapşırırım.
Vay arkadaş, elin süper kahramanı kriptonitten etkilenir
bizimki tozdan.
Hah, Hüseyin amca da geliyor. Kendisi kâğıt toplayıcısı.
Ben çevre için harekete geçince babam beni onunla tanıştırdı.
O da bize yardımcı olacak.
Hüseyin amca.
Arkadaşlar, ben babamla sinemaya gideceğim de
benim gitmem lazım. Hadi bye bye.
Hadi ya, en güvendiğim adamım gitti.
-Merhaba çocuklar. -Merhaba Hüseyin amca.
Bundan böyle sıcak demeden, çöptür, kokudur demeden
tüm çöp konteynırlarının başında nöbet tutmaya var mısınız Dünya Bekçileri?
Fatoş, şu yerdeki plastik mi?
Nerede?
Anladım ki kahramanlar yalnız kalırmış.
Önümüzde upuzun bir yol var. Ama seninle süper bir ikili olacağız.
Dünya Bekçileri geliyor.
Evet, evet. Aslan Fatoş. Aferin, süper olacak.
[jenerik müziği]
Dün babanla hangi filme gittin Fırat?
Eee, şeye gittim ya.
Eyvah Eyvah 5'e gittim.
Evet, çok güzel bir filmdi. Gerçekten mükemmeldi yani.
Yalancı. Yalan söylüyor.
Oğlum daha Eyvah Eyvah 4 çıkmadı ki beş olsun.
Yalan söylüyor. Ben size söylemiştim. Yalancı bu çocuk. Abi desin bana.
Benden özür dilesin. Tahterevalliye binelim.
-Bana abi de. Abi diyecek bana. -Ya arkadaşlar, hadi gelin artık.
Kötü Kazım da yokken rahat rahat oynayalım. Gelin.
Hadi, hadi, hadi gidelim.
Gel Beste. [güler]
Ya off.
Ya bir şey diyeceğim.
Sizce Kötü Kazım bizimle uğraşmaktan gerçekten vazgeçti mi?
I-ıh sanmam. Biz yine de uyanık olalım.
Ne de olsa su uyur, düşman uyumaz.
[fıskiye sesi]
[herkes] Ne oluyor?
Ne oluyor? Ne oluyor?
["Macar Dansı No 5" çalar]
[bağrışmalar]
Buradan da geliyor.
[müzik biter]
Ne oldu? Maç hayalleriniz suya mı düştü?
[güler]
Demek sen vazgeçmeyeceksin.
Ama bu son damla oldu.
[bağırırlar]
Son damla olmamış.
Siz vazgeçmeden ben vazgeçmeyeceğim.
Sizi bu parkta oynatmayacağım. Gidin kapımın önünden.
[çocuklar güler]
O... O benim kapım! Bu benim kapım!
Evimin kapısı. Nereye götürüyorsunuz? Hop!
Bu kapı hayallerimize açılan kapı.
Evimize takacağız. Bütün dileklerimiz gerçek olacak.
Hadi yürü.
Kapımı bir yere götürmeyin.
Bütün bunların hepsi sizin yüzünüzden küçük sıçanlar.
Görürsünüz şimdi. Alın bakalım.
[fıskiye sesi ve bağrışlar]
Kapımı götürme!
[Eraydın bağırır]
Ya şu hâlimize bak.
Ben şimdi nerede hazırlanacağım seçmelere? Kaldı şurada kaç gün?
Ya ne yapacağız?
Ne yapacağımızı bize sadece bir kişi söyleyebilir.
-Kim? -Ulu Yaramaz.
Ulu Yaramaz mı?
Hı hı.
Kim bu Ulu Yaramaz?
Ulu Yaramaz buralarda efsanedir.
Tarihte ilk defa zile basıp kaçan onun dedesiymiş.
Sinek ilaçlama aracının arkasına takılmayı bulan da onun babasıymış.
E-okulu hackleyip okulundaki herkesin devamsızlığını silmiş bu çocuk arkadaşlar.
Peki nerede şu an?
Gelin, gelin, burada olmalı.
Ayberk.
Ayberk, neredesin?
Aa.
Ah. Yardım edin. Başım sıkıştı. Yardım edin, çıkmıyor. Ah.
Aa!
Ne oluyor burada? Kimsiniz siz?
Cem ben, kanka.
Hani "Ne zaman başın sıkışırsa gel." demiştin ya. Bak, başım sıkıştı.
[Cem zoraki güler]
Kötü şaka. Yalan söyleme, tanımıyorum sizi.
O zaman tanışalım Ulu Yaramaz.
Gerçi daha bir yaramazlığını görmedik ama olsun.
Ben Fırat.
[bağırır]
-Sen neymişsin ya? -İdolüm.
Bana bulaşmayın, yanarsınız. Tanımıyorum hiç birinizi.
Babamın adamları mısınız? Kimsiniz siz ha?
-Kimsinizsss? -Bizi kurtar Ulu Yaramaz.
Bir adam var ve bizim, parkta oynamamıza izin vermiyor.
-Grubumuz Yürekli Tırtıllar... -İsim üzerinde daha çalışıyoruz.
...dağılmak üzere. Adamı alt etmemiz lazım.
Tam benim kalemim bir adammış.
Ama maalesef yardım edemem. Son yaramazlığımdan dolayı ev hapsindeyim.
Buradan çıkınca bir YouTube kanalı açıp anılarımı anlatacağım.
Bize yardım etmelisin ama. Bizim toplarımızı patlattı.
-Olabilir. -Sahamızı mahvetti.
-Mümkündür. -Çocukları yedi, çocukları.
Acıkmıştır. İnsanlık hâli.
Bize "Küçük sıçanlar." dedi.
[bağırır] Ne?
Küçük sıçanlar mı?
Kimse çocuklarla böyle konuşamaz. İşte bu savaş demek.
Adam kötü söz sevmiyor demek ki.
Kitabı ortaya çıkarmanın zamanı geldi.
[epik müzik]
İşte burada.
Yaklaşın.
Ne bu kitap üstat?
Dünyanın dört bir yanından yaramazlıklar,
yaramazlık şövalyeleri tarafından bu kitapta toplanır.
Tüf tüf atmak. Hayır.
Ağaçlardan meyve aşırmak. Bu da olmaz.
İp gerip insan düşürmek. Hayır.
Tebeşir tozu yutup hastalanmak. Hayır.
Hah!
İşte burada.
90'lardan bir yaramazlık. Telefonda işletme.
-Bu ne işe yarayacak ki? -Parkın sahibiymiş gibi arayıp
parkın arsasını satmak istediğimizi söyleyeceğiz.
Arsayı almak için biz nereyi söylersek oraya gidecek.
Böylelikle o İstanbul turu yaparken
siz de rahat rahat parkta oynayabileceksiniz.
İyi de hemen anlar bizim çocuk olduğumuzu.
Çok iyi taklit yapan birine ihtiyacımız var.
Benim çok iyi bir planım var. Bana mahalledeki bütün çocukları bulun.
Mülakatlara başlıyoruz.
Kuş taklidi. Cik, cik, cik cik. Cik.
[bir anda bağırır] Sen sevda mısın yoksa yalan dolan
[detone olur] Püsküllü belam olup derde salan
Var bir yaşanmamışlık sanki yüzünde
Benim içimde uhde kalan
Bu neydi şimdi?
Buray.
Buraya kadarmış.
Şimdi öncelikle biz bitti demeden bitmez.
İtalyanların dediği gibi.
[anlamsız İngilizce cümleler]
Teşekkür ederiz. Bak, çıkış şu tarafta. Look at the tabela.
Go home, hadi, hadi.
Siz şimdi "Yemiyorum." diyorsunuz ama
pilav yemeyeceksiniz, bulgur yemeyeceksiniz, makarna yemeyeceksiniz.
Hamburger yemeyeceksiniz. Çikolata yemeyeceksiniz. Şeker yemeyeceksiniz.
Dondurma da yemeyeceksiniz. Cips de yemeyeceksiniz.
-O zaman biz ne yiyeceğiz? -Sus. Ekmek de yemeyeceksiniz.
Bu kız olmaz. Herkes olur, bu kız olmaz.
["Cheoenun Paegopayo Eomma" çalar]
Oh yeah.
[uydurma bir dilde konuşurlar]
Ne diyorlar?
Ne bileyim ben?
[yüksek sesle] Şey, çok pardon. Siz Koreli misiniz?
Yok. Kocaeliliyiz.
Kedi taklidi.
Miyav, miyav, miyav, miyav, miyav.
Merhaba arkadaşlar. Nasılsınız?
İşte bu.
Bence hemen şartları konuşalım.
[sesi incelir] Öncelikle bu ekip içerisinde ses getireceğime inanıyorum.
Tüh be, ergenliğe girdi çocuk.
[boğazını temizler] Kontrol edebilirim sesimi. Ya kahretsin.
Ya arkadaşlar, park elimizden gidiyor. Biz burada boşa zaman kaybediyoruz.
Yok mu abi yetişkin taklidi yapacak kimse? Yok mu?
Siz yetişkin insan taklidi mi arıyorsunuz?
[boğazını temizler]
[Yeşilçam filmlerindeki gibi yetişkin sesi çıkarır]
Neniz var kuzum? Yoksa saadetinize mani olacak bir durum mu mevcut?
Hiç sevmedim seni. Yalan söyledim.
Oynadım seninle. Anlasana, gönül eğlendirdim.
[güler]
Bulduk!
-Filiz Akın. -Türkan Şoray.
Hülya Koçyiğit.
Üçü bir arada. Kız yürüyen Türk sineması resmen.
Bulduk. Adın ne senin?
[normal sesle] Yeşim Çam.
Kız ismiyle geldi be. Bulduk be bulduk!
[sevinme nidaları]
[telefon çalar]
-Alo. -[Yeşim taklit sesiyle] Alo iyi günler.
-Kazım Bey'le mi görüşüyorum acaba? -Evet benim. Buyurun.
Kazım Bey, zatıalilerinizin yanındaki parkın arsa sahibiyim.
Almak isterseniz parkı satmayı düşünüyorum.
İlginizi cezbeder mi acaba?
Cezbeder efendim, tabii cezbeder ama...
...orası park. Orası belediyenin.
Nayır efendim, malumatınız yanlış.
Ama nasıl olur? Yıllardır ben buradayım. Emin misiniz?
İlgilenmiyorsanız lütfen kıymetli zamanımı ziyan etmeyiniz.
Başka taliplilerle görüşmek üzere bu bahsi hemen kapatıyorum.
Hayır, hayır, hayır, hayır. Kapatmayın lütfen.
Tamam, ben talibim ama
isterseniz buyurun bana gelin. Bende görüşelim.
Nolmaz efendim. Ne münasebet?
Merkezî bir muhitte buluşalım. Yarın saat 14.00'te Beylikdüzü'ne geliniz.
Ama olmaz, ben evden çıkamam.
Gelmezseniz başkasına satarım o vakit.
Yo, yo, yo, satmayın, tamam. Tamam.
Ben bir şekilde gelmeye çalışırım.
Peki o hâlde, yarın bekliyorum.
Oldu be!
Yaşasın be, yaşasın!
Hah çıktı, çıktı.
Çıktı gidiyor.
Aa! Geri girdi.
Hayda, yine geri döndü.
Arkadaşlar, bu adamda bir gariplik var.
Bir şeyden çekiniyor ama neden?
Gidiyor, gidiyor.
Gitti, gitti.
İşte bu be. Sonunda rahat rahat antrenman yapabileceğiz.
Arkadaşlar, park resmen bizimdir. Oh be.
-Oh be. -Adamım be.
[telefon çalar]
Arkadaşlar, o arıyor.
Alo.
Hanımefendi, "Saat 14.00'te geleceğim." dediniz. 14.30 oldu, hâlâ yoksunuz.
Sizi metrobüs durağında bekliyorum,
Beylikdüzü'nde.
[taklit sesiyle] Âlâ ve fakat bendeniz şu vakit Söğütlüçeşme'deyim.
Siz de behemehâl binin ve buraya gelin.
Medem Söğütlüçeşme'desiniz, beni niye Beylikdüzü'ne çağırdınız o zaman?
İlk durakta metrobüs
müsait olur. Oturarak gelin istedim.
Eğer düşünceli olduğum için bana kızacaksanız bu işi hemen
-bitirelim. -Hayır, hayır. Sakın, sakın.
Peki o hâlde. Bekliyorum.
[normal sesiyle] Oldu bu iş.
Devam edin gençler. Kazım'ın İstanbul turu daha yeni başlıyor.
Gel Doğa.
[neşeli müzik]
Hey.
[şarkı devam ediyor]
[şarkı biter]
[gerilimi vurgulayan fon müziği]
[fon müziği biter]
-Baba? -Ne yapıyorsun burada?
-Ya baba, biz arkadaşlarla... -Ben sana "voleybol yasak" demedim mi?
Sınavlarına hazırlanacağına burada uğraştığın şeylere bak.
-Yürü eve. -Ama baba...
"Yürü" diyorum.
Arkadaşlar, Doğa için bir şeyler yapmak lazım.
"Seçmelere çok az kaldı." demişti.
Ailesi ona destek çıkmıyor anlaşılan.
Biz de ailesi değil miyiz?
O ailesi destek çıkmıyorsa bu ailesi destek çıkar arkadaş.
Bundan sonra her boş bulduğumuz vakitte idman yapacağız.
-Anlaştık mı? -[herkes] Anlaştık be!
Arkadaş olmak da bunu gerektirir. Bravo Fırat.
[gelen mesaj sesi]
Arkadaşlar, Fatoş ve Hüseyin amca geliyorlarmış.
Önemli bir şey varmış. Fatoş arkadaşımıza yardım etmeliyiz.
Şey, maalesef ben edemem. Anneme "Eve geç kalmayacağım." dedim de.
Hadi ben kaçtım. Bye bye.
Ama...
Geçen sefer bu taraftan gitmişti bu.
Fırat dışında herkes kalıyor, değil mi?
Beste, şey, benim de gitmem lazım. Sonra görüşürüz.
Aa.
Bu ne ama ya?
[takip müziği]
Biliyordum işte. Bizim mahalleden olmadığını biliyordum.
Görürsün sen.
[takip müziği devam ediyor]
Şimdi yalanını ortaya çıkarttım Fırat Efendi.
Hah. Alo Beste.
[Cem] Herkes orada mı?
Burada. Ne oldu?
İyi, tamam. Herkes ekrana bakabilir mi?
Arkadaşlar, toplanın.
Atlas.
[müzik biter]
Size Fırat'ın yalancı olduğunu söylemiştim.
Sizden ayrıldıktan sonra onu takip ettim.
Bizim mahallede
oturduğunu söylemişti ama hiç de öyle değil.
İzleyin.
[kapıya vurur]
Cem.
Hayırdır, ne yapıyorsun burada?
Ben zaten sizin yanınıza gelecektim.
[Fırat] Kim geldi baba?
Gel, gel.
[duygusal müzik]
Gerçeği öğrendin. Mutlu musun?
Ben sizin mahallenizden değilim. Hatta sizin şehrinizden de değilim.
Köyden geldim.
Eğer babam kendine doğru düzgün bir iş bulamazsa da geri döneceğiz.
O zaman iyice mutlu olursunuz.
Fırat.
Fırat, oğlum.
Bravo Cem. Umarım mutlusundur.
Of!
[müzik biter]
Her gün evde et pişiyor yahu.
Yeter. Bugün bizimkilere birazcık sebze push ettim.
Var ya kapuska amazing oldu. Bak dinle, fingerlarını yersin.
[güler]
[baba da güler]
Ya epeydir görüşemiyoruz.
Yarın şöyle sizin aile, bizim aile
bir video konferans yapalım da görüşelim, hasret giderelim. Ha?
Haha. [zil çalar]
-Kapı çalıyor. -Haha.
[güler]
[zil çalar] Kapı.
-Aha. -Hı hııı.
[zil çalar] Kapı.
-Haha. -[anne güler]
Olur.
-Of. -[anne güler]
Haha.
Beste, dur lütfen.
[hüzünlü müzik]
Fırat'tan özür dilemem için bana yardım eder misin?
[jenerik müziği]
Oğlum, gelirken iki ekmek al.
Tamam anne.
[Hüseyin] Fırat.
[derin nefes alır]
Gel bakayım, gel.
Bak oğlum.
Yaşadığın bu yerden,
olduğun kişi olmaktan utanma.
[duygusal müzik]
Hele ailenden hiç utanma.
Utanmadım ki baba.
Sadece onlar gibi olmadığımı öğrenince
beni aralarına almazlar diye korktum.
Eğer öyleyse niye arkadaş olasın ki be oğlum?
Özür dilerim baba.
Seni çok seviyorum. Sen benim kahramanımsın.
Tamam, tamam ya.
Yok bir şey, hadi. Hadi git oyna.
Hadi. Akşam geç kalma.
Tamam baba.
Belki yeni arkadaş olduğumuz için,
bize ailenin durumundan bahsetmek istemedin Fırat.
Ama şunu bil ki
hepimizin hayatında bahsetmediği durumlar var.
Benim babam mesela.
Yılda iki ay görebiliyorum sadece.
Babamı gördünüz işte.
Voleybol karın doyurmaz diye seçmelere katılmama izin vermiyor.
Bizimkiler de ayrı. Uzaktan bile hâlâ tartışıyorlar.
Bizimkiler de eve sürekli iş getiriyorlar.
En son ne zaman ailece sohbet ettiğimizi hatırlamıyorum bile.
Bizimkiler de iş sebebiyle durmadan taşınıyor.
Sürekli okulumuz, arkadaşlarımız değişiyor.
Vallaha beni geçin. Bizimkiler gayet mutlu.
[güler]
Mutlu ya da mutsuz kardeşlerim.
En önemlisi, varlar.
Tartışsalar da,
uzakta da olsalar,
sizi ihmal etseler de,
hatta ayrılsalar bile bilirsiniz var olduklarını.
Fakat artık olmadıklarında...
Nasıl yani? Annenle baban...
Beş yıl önce bir trafik kazasında ikisini de kaybettik.
O günden beri babaannemde kalıyoruz.
Ama aile olmak nedir biliyor musunuz?
İşte bu.
Bütün dertlere ve sorunlara rağmen bir arada kalabilmek.
Fırat.
Seni utandırdığım için özür dilerim.
Ama şunu bil ki kardeşim,
utanılacak hiçbir şey yok.
Diyorsun ki "Kader utansın."
[Cem güler]
[herkes güler]
Ben de özür dilerim arkadaşlar.
Size yalan söyledim.
Sizinle her şeyi paylaşabileceğimi,
beni yargılamayacağınızı bilemedim.
Fark ettirdiğin için sağ ol Cem.
Bu arada sana bağırdığım için de özür dilerim.
Beni affet.
Bir kere "abi" de affedeyim.
Hayda. İyi tamam.
Affet Cem abi.
-Oldu mu? -Oldu.
Ee, artık barıştığımıza göre
bu kızı seçmelere hazırlamıyor muyuz millet?
[hep beraber] Evet be. Hadi be. Hadi.
[müzik biter]
Beste.
-Yardımların için teşekkür ederim. -Asıl ben teşekkür ederim.
Senin sayende grubumuz Akıllı Minnoşlar birbirine daha da bağlandılar.
Beste, isim bulmaktan vaz mı geçsek?
[telefon çalar]
Arkadaşlar, Kazım arıyor. Kötü Kazım.
-Koşun, koşun. -Aç, aç.
Kesin dımdızlak kalmıştır Eminönü'nde ya.
[taklit sesiyle] Ne yaptınız efendim? Teşrif edebildiniz mi Eminönü'ne?
Ettim efendim, ettim.
Abi, Kötü Kazım!
-[fısıltıyla] Evet oğlum, sus. -Hadi hadi.
Efendim, siz şimdi orada oturun. Bir balık ekmek yiyin.
Ben de on veya 70 dakika sonra oradayım.
-Abi, Kötü Kazım. -Evet oğlum, onu çekiyoruz şu anda sus.
Siz zahmet etmeyin, ben geleyim yanınıza.
Abi, Kötü Kazım arkanızda.
[şaşkınlık ve korku nidaları]
Arkadaşlar. Hayat bana kriz anında tek bir şey yapmayı öğretti.
-Neyi? -Kaçmayı.
Kaçın.
[panikle bağırırlar]
[Kazım] Bir daha sizi burada görürsem
kötü olur!
[panik sesleri]
Yakaladı beni! Beni yakaladı!
[bağırışlar] Kaçın, kaçın, kaçın.
Koş, koş, koş.
Bu ağacımı daha yeni aşılamıştım.
Aşılamak.
[bağırır]
Çocuğum daha dokundurmadım bile.
Ama dokunduracaksın.
Aman doktor, yakışıklı doktor. Yapma, ne olur vazgeç doktor.
Sen iyi bir insansın. Çocuklara bunu yapmazsın, değil mi?
Yaptım bile.
-Ne? Yaptın mı? -Evet.
[bağırır]
Hadi bakalım geçmiş olsun. Doğru arkadaşlarının yanına gidiyoruz.
[doktor güler]
Evet çocuklar.
Bir yan etkisi falan olursa derhâl buraya geliyorsunuz, anlaşıldı mı?
Hadi bakalım hepinize geçmiş olsun.
Of, Atlas nerede ya? Yırttı aşı olmaktan.
Meyveleri aşıran o, aşıyı olan biz.
Abi, acıyor.
"Abi ben de, abi ben de." deyip peşimizden koşturmayı biliyordun.
Oh, iyi oldu sana.
Grubumuz Meyveli Yoğurtlar artık daha dikkatli olmalı.
[herkes] Ama yok artık.
Bir kaşık ver de yiyelim yani birbirimizi.
Tamam, deniyorum ya.
-Yok artık. -Bulacağım.
Bence güzel isimdi.
Arkadaşlar, yaptıklarımız bu adamı durdurmuyor.
Daha iyi yaramazlıklar düşünmemiz lazım. Yeni malzemelere ihtiyacımız var.
Ya ne yaparsak yapalım, kazanalım sahamızı ne olur.
Seçmelere çok az kaldı. Kazanamayacağım.
Arkadaşlar, bir dakika, bir dakika.
Doğa, umudunu kaybetme. Sen adın gibi olmalısın.
Her bahar çiçek açan doğa gibi baharını beklemelisin.
Sana da, o her güldüğünde çiçek açan gülüşüne de
umut yakışır.
[kızlar] Yaa!
Aferin. Böyle gül bakayım.
Hadi, Ayberk'e gidelim. Bu işi çözmenin vakti geldi.
Ben Beste'ye bir aydır iki cümle bile kuramıyorum.
Adam üç saniyede şiir yazdı ya.
Kesin bir açık vereceksin bize Kötü Kazım.
Hıh, geldi.
Ne oluyor ya?
Aa!
Kayboldu.
Gizli yerini buldum.
Kesin orada kesiyor çocukları. Şu an bir çocuğu daha yedi.
Bir dakika. Atlas kaç gündür ortalarda yok.
Yoksa?
[kahkahalar]
Kahkahanız bol olsun mahallemizin güzel kadınları.
Annelerim, bacılarım. Siz geri dönüşümün asıl başladığı noktasınız.
Hüseyin amca.
Evinizdeki çöpleri artık lütfen bu kutulara göre düzenleyin.
Kâğıtları buraya.
Plastikleri buraya.
Camları da buraya atacak şekilde paketleyin, dünyayı kurtarın.
Peki Fatoş kızım, geri dönüşüm olmayanları nereye atıyoruz?
Geri dönüşüm olmayan mı? Mesela?
Mesela Şükrü amcan.
Maşallah bir gitti mi iki üç sene geri dönmüyor.
[kahkahalar]
Ay onu çöpe atacağım poşete yazık.
Bir kadın gününün yemeğe ve dedikoduya olan odağını kaçırdım.
Buradan bize ekmek çıkmayacak Hüseyin amca.
Hüseyin amca?
Hüseyin amca, sen de mi?
Ee ne yapayım kızım, acıktım?
Dolma güzel mi bari?
Hmm.
[telefon çalar]
Daha büyük düşünmelisin Fatoş. Kitlelere ulaşmak için daha büyük düşün.
Kız, ay bu kısırın tadı da pek kısır.
Ay sen böyle kısır yapmaya devam edersen evde kalırsın vallaha.
Bir iki yıl evlenmezse zaten Kötü Kazım'a kalır anca.
[kahkahalar]
Benim öyle tekinsiz adamla işim olmaz.
Zamanında şikâyet ettiler. Polis geldi evine.
Geceleri garip garip sesler geliyormuş evinden.
Karanlık o adam, karanlık. Ben varmam.
Kız, sana varınca aydınlanır o adam.
[kahkahalar]
[kapıya vurma sesleri]
[zil sesi]
Onlar yok oğlum.
İki gündür ben de basıyorum zillerine, ses yok.
Yer yarıldı içine girdiler sanki.
[gerilim müziği]
[Beste] Nasıl yani? Kazım, Atlas'ı mı kaçırdı?
Bu kadar ileri gideceğini sanmıyorum.
Arkadaşlar, sabahtan beri ailesine ulaşmaya çalışıyorum.
Evine de gittim. Komşu söyledi.
Esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolmuşlar.
Kesin Atlas'ı da ailesini de o kaçırdı.
Ya abartmayın arkadaşlar. Evde yoklar diye hemen kaçırılmış mı oluyorlar?
Az önce günde kadınlar konuşurken duydum.
Evinden garip sesler geldiği için daha önce polislere de şikâyet etmişler.
Ama polisler hiçbir şey bulamamış.
Ben o seslerin nereden geldiğini biliyorum.
Şuna bakın. Kazım'ı evinin bahçesindeki gizli yere girerken çektim.
Gizli bölme mi?
Asıl şimdi bakın.
Fotoğrafı yaklaştırdığımızda çuvaldan çıkan o şey ne?
Atlas'ın kolu mu yoksa?
Ne yapsak? Polise mi haber versek?
Hayır. Atlas'ın ailesi de ortalarda yok.
Eğer bu adam Atlas'ın ailesine zarar verdiyse bizimkilere de verebilir.
Fırat'la aynı fikirdeyim. Biz ispatlamak zorundayız.
Ah şu mahpusluk olmasa.
Polisler.
Kesik kollar.
Şikâyet. Yedi çocuğu işte, yedi.
Panik yapma hemen.
O kolun Atlas'a ait olup olmadığını bilmiyoruz.
Belki hâlâ yaşıyordur. Onu kurtarabiliriz.
[epik müzik] Doğru.
O eve girip ne olup ne bittiğini anlamalıyız.
-Ben gidip Atlas'ı kurtaracağım. -Ben de geliyorum.
[herkes] Ben de geliyorum.
Biz de geliyoruz. Kurtaracağız onu.
Bu gece onun evine gireceksiniz.
Kazım uykuya geçtiğinde operasyon başlayacak.
Herkes evden kaçmanın yollarını düşünsün. Bu gece bu iş tamam.
[aksiyon müziği]
-[fısıltıyla] Şştt. -Yavaş.
-Şşt. -Tamam, ben ne dedim?
Ya annemler uyanacak, sussana.
Anne, baba.
Ben yasal olmadığı hâlde karşıdaki Kötü Kazım'ın evine gidiyorum.
Beni bulamazsanız Kötü Kazım tarafından yenmiş olabilirim.
Ya da polisin elindeyimdir.
Seni seviyorum tatlım.
Dişlerini fırçalamayı unutma.
[müzik biter]
[baykuş sesleri]
Işıkları kapandı. Birazdan uyuyacaktır.
Eğer beni yerse çok üzülürüm. Bir daha gelmez benim gibisi dünyaya.
Asıl benim gibisi gelmez.
Hişt. Kızlar, sessiz olun artık.
Herkes telefonunu sessize aldı değil mi?
-Evet. -İyi tamam.
Hadi millet. Atlas'ı kurtarma operasyonu başlasın.
[aksiyon müziği] Hadi.
Sessiz.
Hadi.
Sağ ol.
-Hadi. -Ya arkadaşlar.
[köpek havlar]
İçimde bir korku var.
Korkmayın ya bir şey olmaz. Ben yanınızdayım.
[Ozan] Abi.
-Anne! -Şşt.
[köpek havlamaları]
Bayağı bir yanımızdasın hakikaten.
İndir, indir.
Ozan. Oğlum, senin ne işin var burada? Sen nasıl buldun bizi?
Niye bana haber vermedin? Ben de oynayacağım işte.
Ozan, bu oyun değil. Gizli görev.
Oley. Actionlı macera.
Oo!
Gel hadi, gel.
Bana bak, sen burada bekle, tamam mı abiciğim?
Kötü Kazım uyanırsa da köpek gibi havla. Avazın çıktığı kadar bağır.
Hatta ulu. Anladın mı?
-Çok iyi anladım. -Aferin. Gel.
Hadi çok oyalandık. Gidelim artık.
-Hadi. -Hadi.
Kötü Kazım gelirse köpek kötü havlar.
Köpek kötü havlarsa ben kaçarım.
Ben kaçınca abimler anlar.
Herkes kaçar. Oldu bu iş.
[kısık sesle] Nihayet Lütfü abinin sattıklarının içinden biri işe yaradı.
Ama çok zor. Açılmıyor.
Eraydın, şuraya tutsana.
Açıldı.
Çekil, çekil.
Dur.
[Cem] Dikkat edin basamak var.
[alarm sesi]
Kazım gelince köpek gelir.
Ozan havlar.
Kediler ulur, avazım çıkar.
Kazım uyur. Köpek kaçar.
[gerilim müziği] Abim ulur. Ben gülerim.
Ha ha ha. Ha.
Burası çok karanlık. Bir ışık falan yok mu?
Burada var.
[epik müzik]
Vay.
Oğlum, bu ne?
Burası bildiğin oyuncak cenneti.
Arkadaşlar.
Şuna bakın.
-Kurşun asker bile var. -Vay be.
[ikisi birden] Ay, ne kadar güzel.
[Fırat] Arkadaşlar.
Bunlar iyi güzel de
Atlas nerede?
Hansel ve Gretel gibi.
Çocukları burayla kandırıp sonra da onları yiyor.
[kapı açılır]
Sizin burada ne işiniz var?
Şimdi yiyecek bizi. Kaçın!
[panik içinde bağrışmalar]
[Kazım] Durun. Kaçmayın.
[panik ve kargaşa sesleri]
Kaçın! Kaçın! Kaçın!
[müzik kesilir]
[ağlar]
Selam.
[çocuklar korkuyla bağırır]
Atlas?
-Sen misin? -Evet, benim.
Yemiş, vallaha yemiş çocuğu. Billaha yemiş.
Bir lokma alıp bırakmış resmen.
Bari hepsini yeseymiş.
Şimdi arkasından ağlayacak.
Kan.
Kan kaybetmiş. Kan kaybediyor.
Yok be oğlum, ne kan kaybetmesi ya?
Gelirken şurada vişneye daldım, onun lekesi bu.
Peki nerdesin sen kaç gündür? Telefonun da kapalı.
Anneannemlerin yazlığa gittik. Orada çekmiyordu telefon.
Ayberk'i aradım. Ayberk de beni burada aradığınızı söyleyince geldim.
Ne oluyor burada?
Ee...
Peki sen buradaysan...
...o fotoğrafta gördüğümüz kol kimindi arkadaşlar?
O kol bu kol olabilir mi?
Beste.
Yaklaşma.
Korkmadın mı?
[duygusal müzik]
Cık.
Beste! Beste. Gel. Gel çabuk. [panik sesleri]
-Şştt! Şştt. -Bir şey yaptı mı sana?
Şştt.
Kazım amca.
Yüzüne ne oldu?
Ben de çocukken bu parkta oynardım.
Sizin gibi birbirleriyle oynayan çok güzel bir arkadaş grubumuz vardı.
Ta ki o güne kadar.
[Kazım] O gün yine arkadaşlarımla birlikte top oynarken
yüzüme doğru gelen salıncağı fark edemedim.
Kazım!
Salıncak yüzüme çarptı ve bu izi bıraktı.
Hastanede dikiş attılar ama bu iz hiçbir zaman geçmedi.
Aa!
O günden sonra çevremdekilerin tavrı bana karşı değişti.
Yüzümdeki bu yaradan dolayı kimse benimle oynamak istemedi.
Benden korktular.
[gülen çocuklar] Hatta acımasızca alay ettiler benimle.
Salıncağın yüzüme çarpmasından çok daha büyük bir acıydı bu benim için.
Sonra kimsenin yaramı görecek kadar yakınlaşmasına izin vermedim.
Yaramı hep sakladım.
Sonra kendi arkadaşlarımı kendim yaptım.
Hepsi çok güzeller.
Eskiden makineyle daha büyüklerini yapardım
ama komşular sesinden şikâyet edince bunları yapmaya başladım.
Bunlar benim en iyi arkadaşlarım.
Belki gözleri gerçek değil ama
gerçek gözler gibi bana korkarak bakmıyorlar.
Arkadaş arkadaşın yarasıyla dalga geçmez.
Yarasını iyileştirir.
Evet, doğru.
Görünen ya da görünmeyen, hepimizin bir yarası var Kazım amca.
Biz beraberce yaralarımızı iyileştirdik.
Sen de bize katılmak ister misin?
Nasıl olacak?
Oyun oynayarak tabii ki.
Evet ama ben bu yaştan sonra beceremem ki.
[neşeyle bağırır]
[eğlenceli fon müziği]
[Kazım ve çocukların neşeli nidaları]
Al sana pas.
[müzik biter]
Çok çalıştı.
[top sesleri]
[düdük çalar]
Evet, manşete geçelim.
[düdük çalar]
Evet, ilk üç kişi servis.
Arkadaşlar, hadi. Hadi, hadi Doğa'ya enerji gönderelim, hadi.
Gel hadi. Hadi ver.
Hadi.
-Yaparsın. -Sakin ol.
Evet, hızlı.
Evet, başla.
Hadi. Yaparsın.
-[Cem] Babası. -Evet.
Helal be Kazım amca.
[nefes verir] Yapabilirim.
Hadi, hadi.
Hadi.
Oldu be oldu. [alkış sesleri]
Evet, işte bu.
[düdük sesi]
Evet, diğer üçlü gelsin.
Canım kızım. Bir tanem.
Aferin.
Başaracağını biliyordum.
Affet kızım. Sevdiğin şeyi yapmana engel oldum.
Ama bana büyük bir ders verdin.
Voleybolun en başarılı kulübüne seçileceğine inanıyorum.
Canım kızım benim.
[alkış sesleri]
[herkes] Şşşt.
Bir, iki, üç!
Doğa!
[tek başına kalır] Doğa!
[gülüşmeler]
Otur hadi, otur.
Aferin Doğa'ya. Aferin kızıma.
Teşekkür ederim Kazım amca.
Canım arkadaşlarım. Siz olmasanız olmazdı bu.
Hem seçmeleri kazandım hem de babamın gönlünü.
Özellikle sen Beste.
Sen bu grubu kurmasan ben asla başaramazdım.
İyi ki varsın.
Birlikte başardık. Hepiniz benim ailem oldunuz.
Hatta belki onlardan daha fazlası.
[mesaj sesi]
Arkadaşlar, Ulu Yaramaz mesaj atmış. Acil yanına çağırıyor bizi.
[Cem] Kazım amca sen de gel. Koş.
Çabuk.
Canım arkadaşlarım, bize yol göründü. [hüzünlü müzik]
[Fırat] Ama merak etmeyin, köyümüz de en az burası kadar güzel.
Gerçi içinde sizin gibi güzel arkadaşlarım olsa
daha güzel olurdu ama olsun.
Arkadaşlar, sizinle yüz yüze vedalaşmak isterdim.
Ama bugün Doğa için çok önemli bir gündü.
Size ihtiyacı vardı. Onun yanında olmanız daha önemliydi.
Doğacığım, seçmeleri kazanacağına yürekten inanıyorum.
Sizinle geçirdiğim bu yaz, sizden gördüğüm dostluk
bana bir ömür yeter.
Fatoş kızım, geleceğimiz sizlere emanet.
Hepiniz pırlanta gibi çocuklarsınız maşallah.
Haydi hoşça kalın.
Sizi hiç unutmayacağım. Hoşça kalın.
Biz de seni hiç unutmayacağız be dostum.
Hüseyin amca, daha bir sürü projemiz vardı ya.
Aylardır kirayı denkleştiremiyormuş.
Ev sahibi de kapıya dayanınca
o yüzden gitmişler.
Bir dakika, bir dakika.
Yani kalacak yerleri olmadığı için mi gidiyorlar?
Neden bende kalmadılar?
Ne?
Nasıl?
Olur mu ki?
Tabii, koca ev.
Bana daha önce söyleseydiniz bende kalırlardı.
O zaman hemen arayalım.
Tren bileti almak için telefonlarını ve eşyalarını satmışlar.
Belki daha gitmemişlerdir.
Kaçta kalkıyor tren?
Saat üçte. Hızlı giderseniz yetişirsiniz.
O zaman beni takip edin. Kaplanın kükreme zamanı geldi.
[kükreme sesi]
[arabanın tekleyen motoru]
Kaplan, müsait bir yerde inelim biz istersen.
Şuna baksana yürüyen insanlar geçecek bizi neredeyse.
Hadi.
Fred Çakmaktaş'ın arabasıyla aksiyon yaşıyoruz ya.
Bak saat iki olmuş. Bas biraz bas.
Yapabileceğim bir şey yok. Bence siz tren garına nasıl gideceğimize bakın.
Benimki sağdan diyor.
-Benim telefonum soldan diyor. -Benim ki düz diyor.
Benim ki uç diyor.
Kazım amca, dur. Şuradan birine soralım.
Affedersiniz, tren garına nasıl gidebiliriz?
[bağırırlar] Yatır Bey!
Sıkı tutunun!
[herkes bağırır]
[korna çalar]
Hadi, çabuk.
-Hadi arkadaşlar, daha hızlı. -Hadi.
-Hadi, hadi. -Çabuk gelin.
-Hadi. -Çabuk, çabuk.
Koş. Koş.
Fırat, camdan bakacak mısın? Gel.
Yok baba ya. Böyle iyi.
İyi günler. Urfa treni hareket etti mi acaba?
Urfa...
Urfa treni hareket etti mi acaba?
Bilmem. Etti mi acaba?
-Ben onu sana soruyorum. -Ben de size soruyorum.
Görevli sen değil misin?
-Görevliyim beyefendi. Görmüyor musunuz? -Hareket edip etmediğini söyle o zaman.
Neyin hareket edip etmediğini söyleyeyim beyefendi?
Yeter artık konuştuğun. Söyle çabuk nerede bu tren?
[herkes bağırır] Nerede bu tren?
[anons] Doğu Ekspresi birinci perondan hareket etmek üzeredir.
-Birinci perondan treniniz kalkıyor. -Koşun!
Çabuk olun hadi.
Hadi.
[tren düdüğü]
Orada.
[aksiyon müziği]
Gidiyor, koşun.
-Hadi çabuk. Treni durdurmalıyız hadi. -Koşun.
-Hadi, hadi. -Koşun, çabuk.
Yürüyün!
Hadi! Hadi!
Çabuk olun, çabuk.
Çabuk.
Ben bittim. Siz gidin.
Dur! Durun!
-Gitme. Bir dakika. -Hayır.
Tren gidiyor. Hayatta yetişemeyiz.
Fırat.
Kardeşim, affet bizi, yetişemedik.
Ulu Yaramaz.
Kahramanım.
Durdurun abi acil treni. İnsanlık için. Hepimiz için.
Durdurun treni. Durdurun treni.
Arkadaşlar, Ayberk treni durdurdu.
-Koşun. -Koş, koş, koş.
Çok teşekkürler abi.
-Teşekkürler. -Çok teşekkürler abi.
Teşekkürler.
Buradalar. Arkadaşlar, buradalar.
[herkes nefes nefese]
Çocuklar, ne işiniz var burada?
Bizi mi yolculamaya geldiniz? Nedir?
Hüseyin amca, Kazım amca bizim amcamız.
Gidecek yeriniz yoksa onun evinde de kalabilirsiniz.
Oğlum, yok. Olur mu öyle şey ya, sığıntı gibi?
Ben istemem öyle. Hadi bizi bırakın gidelim.
Haydi bak yolu tıkadınız zaten.
Bak arkadaş,
hayat sizin gibi güzel bir aileye küçücük bir ev dahi vermezken
bana da kocaman bir evde bir aile vermedi.
Hepimizin bir yarası var anlayacağın.
Gelin isterseniz bu yaraları sırtımızda bir yük gibi taşımaktan vazgeçelim.
Onun yerine gelin bana taşının.
Siz bir yuvaya ben de bir aileye sahip olmuş olurum.
Ne dersiniz?
Hüseyin amca.
-Ha Sultan yenge? -Lütfen Hüseyin amca.
[tren düdüğü]
Baba, anne.
A-a?
Sizinle yüz yüze konuşmak mümkün olmadığı için
buradan konuşmak zorunda kaldım.
Bir çocuğun en mutlu olduğu anları ailesiyle olduğu anlardır.
Benim uzun zamandır yaşayamadığım anlar.
Fotoğraflarımı telefonlarınıza ekran resmi yaparak
bana olan sevginizi göstermiş olmuyorsunuz.
Ben mesajlarda gönderdiğiniz gülen yüzleri değil,
sizin gerçekten gülen yüzlerinizi görmek istiyorum.
Bana o ekrana baktığınız gibi baktığınız günleri özledim.
Anne, baba.
Sizi özledim.
Yavrum.
[saat tik takları]
[alarm çalar]
İşte bu. Yumurta pişti.
Bak bak.
Hadi yürüyün.
[gülüşmeler]
Hadi bakalım.
Oh yumurta geldi.
Evet.
-Gel, gel, gel. -Yumurtalar burada. Hadi bakalım.
-Kazım amca, çok güzel olmuş. -Yiyin, yiyin.
-Ama ben bunu size yedirmezsem... -Tamam ben yemeyim.
Yarasın.
Kazım amca, Kazım amca.
-Yemek harika olmuş ya. -Mükemmel olmuş.
Ne güzel, değil mi?
-Patates alabilir miyim? -Çok güzel ya.
Tam hayal ettiğim gibi oldu. Bizim grubumuz işte bu be.
Yaşasın Can Dostlar!
Yine mi olmadı ya?
Oldu. Vallaha çok güzel oldu.
Bu isim hepimize uydu be. Değil mi arkadaşlar?
Evet.
Yaşasın Can Dostlar!
Can Dostlar!
Gel.
Haydi dansa.
[Barış Manço "Günaydın Çocuklar" çalar]
- Hey! - Hey!
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Hep güler yüzle karşılarsınız beni
- Hey hey - Hey hey
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Sabah akşam bıkmadan dinlersiniz beni
Dün gece düşündüm de
Renkler olmasaydı Yaşanmazdı bu dünyada
Korktuğum odur ki
Kapkara bir dünyayı
İsteyenler var aramızda
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, tüfekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
- Hey - Hey
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Siz hiç kırmızı bir ağaç gördünüz mü?
- Hey, hey - Hey, hey
- Günaydın çocuklar - Günaydın
Gökyüzü neden mavi, düşündünüz mü?
Başak sarı, çim yeşil Her şeyin bir rengi var
Değişmez doğanın dengesi
Mor, turuncu, sarı, Eflatun, pembe, hâkî
Çamur bile kahverengi
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, tüfekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
Uzakta bir ülkede insanlar anlaşmış
Tam silahları bırakırken
İçlerinden ikisi hemen karşı çıkmış
Sonuçta onlar kazanmış
Oyun ister bazen büyükler Tabancalar, kılıçlar, tüfekler
Zevk meselesi bu, karışılmaz
Tartışılmaz zevkler ve renkler Sizin olsun bütün bu zevkler
Bırakın renkleri çocuklara
Oyun ister bütün çocuklar
[çocuk kahkahaları]